معرفی مشخصات، فواید و مضرات گیاه کافور

ارسال در تاریخ : ۲۰ اسفند ۱۳۹۷

کافور

مشخصات ظاهری:

کافور درختی بسیار بزرگ به ارتفاع تا 50 متر با شاخه چه های نازک بی کرک است. شاخه های درخت همراه با جوانه های انتهایی بزرگ و فلس دار است. برگ ها با برگ آذین حلقوی، بی کرک، چرمی و بیضوی- تخم مرغی شکل، به طول 1 تا 5 و به عرض 3 تا 10 سانتی متر هستند. برگ های درخت کافور با قاعده نوک تیز یا گوه ای – باریک شده با هر دو سطح مشبک و روی سطح فوقانی صاف مشخص می شوند. رگبرگ اصلی نازک و رگبرگ های جانبی، قاعده ای بالارونده بوده و رگبرگ های فرعی نازک می باشند. دمبرگ نازک و به طول 2 تا 4 سانتی متر است. دمگل ها به طول 1 تا 2 میلی متر و پرچم ها به طول 1/5 میلی متر، با کیسه های بساک پهن با میله های هم اندازه و کرک دار هستند. خامه هم اندازه تخمدان با کلاله سپری سه وجهی است. گل های آن در ماه های خرداد تا تیر می شکفد. میوه کروی شکل و کمی گوشتی به قطر 5 تا 10 میلی متر می باشد.

کافور در سراسر جهان به ویژه چین و ژاپن و در ایران در باغ اکولوژی نوشهر و باغ کشاورزی لاهیجان کاشته شده است.

کافور

فواید و مصارف کافور:

کافور طبیعت سرد و خشک دارد. این ماده سفید رنگ و خوشبو بوده و به صورت موضعی، استنشاقی و به شکل مایع یا نیمه جامد استفاده می شود.

خواص درمانی کافور عبارت است از:

ضدعفونی کننده و معرق، ضد خارش، ضد قارچ، ضد کرم و مسکن دردهای روماتیسمی، گندزدا، تب بر، تقویت کننده قلب و تنظیم کننده گردش خون، محرک، باد شکن، تنظیم کننده ضربان قلب و کاهنده بزاق، کاهنده فشار خون  و میل جنسی می‌باشد. در ضمن برای برونشیت، بیماری‌های دهان، نفس تنگی، قی آور، خلط آور، تب و حمله‌های عصبی نیز مفید است.

مردان و زنانی که از نظر جنسی پر حرارت بوده و خیلی دیر غریزه‌ی جنسی آنان اغناء می‌شود و بسیار حریص در نزدیکی کردن هستند مقدار یک نخود کافور استفاده نمایند تا به حالت طبیعی و عادی درآیند.

کافور یکی از داروهای مشهوری است که در استعمال خارجی به عنوان محرک ضد تحریک، روغن مالیدنی ضد درد برای تسکین درد مفاصل، دردهای روماتیسمی، درد عصبی و درد پشت به کار می رود. آن را می توان در مشکلات پستی مانند زخم های ناشی از سرماخوردگی و سرمازدگی و دیگر عفونت های سینه استفاده کرد. البته روغن آن در مصرف داخلی توصیه نمی شود.

کافور را در استعمال خارجی در تمام موارد التهابی، خون مردگی، کوفتگی و رگ به رگ شدن می توان استفاده کرد.

استنشاق آن برای درمان سرفه سرماخوردگی و بسیاری از مشکلات تنفسی دیگر مانند گرفتگی بینی مؤثر است و بوییدن آن جریان تنفسی را باز می کند و برای درمان سرفه های شدید و برونشیت استفاده می شود.

کافور

مالیدن کافور بر روی پوست بدن سبب تسکین و آرام بخشی می شود. کافور عرق آور است و در زنان شیرده توصیه می شود که از کافور استفاده نکنند چون سبب کم شدن شیر می شود. کافور محرک و نیرو بخش مراکز عصبی حرکتی و تنفسی است و سبب افزایش ضربان قلب می شود.

مصرف کافور قلب را تقویت می کند باعث پایین آوردن تب می شود . کاهنده میل جنسی است. کافور هم چنین به عنوان ضد عفونی کننده مورد استفاده قرار می گیرد. مصرف زیاد کافور سبب ایجاد مسمومیت و عوارض خطرناک می شود. در رفع خارش های پوستی هم می توان از کافور استفاده کرد.

کافور برای درمان آکنه مفید است، آکنه‌های موجود روی پوست ‌تان را پاک سازی کرده و جلوی التهاب‌های بعدی را می‌گیرد. بعد از شستن صورت، آن را خشک کرده و مقداری از ترکیب کرم یا روغن همراه کافور را روی آکنه بزنید، پنج دقیقه ماساژ دهید و بگذارید در طول شب بماند. صبح روز بعد، با آب ولرم و یک شوینده‌ ملایم صورت را بشویید. این کار را هر روز انجام دهید.

کافور

کافور می تواند به عنوان یک درمان برای سوختگی های کوچک مورد استفاده قرار گیرد و می تواند برای پاک کردن آثار سوختگی به کار رود. برای انجام این کار، باید مقدار کمی کافور را در آب حل کرده و آن را روی سوختگی یا بریدگی قرار دهید. این کار باید به صورت روزانه انجام شود تا زخم ها ناپدید شوند.

کافور بسیار قوی است و اگر مستقیم به پوست بخورد ممکن است ایجاد حساسیت کند بنابراین برای استفاده  آن را با روغن دیگری ترکیب کنید و سپس به پوست‌تان بزنید.

کافور برای افراد سرد مزاج ضرر دارد و موجب تضعیف معده و نیروی جنسی، خشک شدن اسپرم، قطع اشتها و بی خوابی می شود. بوئیدن زیاد آن موجب پیری زود رس و سفید شدن مو می شود.


: ارسال دیدگاه


     کد امنیتی